Ζητήματα ψυχικής υγείας που συνδέονται με τον έλεγχο του διαβήτη σε νέους τύπου 1

κατάθλιψη

Ορισμένα θέματα ψυχικής υγείας συνδέονται με χειρότερο έλεγχο του διαβήτη σε παιδιά και νεαρούς ενήλικες με τύπο 1, ενώ άλλα ψυχολογικά προβλήματα προφανώς δεν συνδέονται με τον έλεγχο του διαβήτη, σύμφωνα με μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Diabetes Spectrum.

Υπάρχει μια καλά εδραιωμένη σχέση μεταξύ της κατάθλιψης και του διαβήτη, αλλά αυτή η σχέση δεν φαίνεται να είναι απλή. Για παράδειγμα, παλαιότερη έρευνα έχει δείξει ότι μεταξύ των παιδιών με διαβήτη, η μεγαλύτερη διάρκεια διαβήτη συνδέεται με την κατάθλιψη μόνο σε εκείνα με τύπο 2, ενώ μεταξύ των παιδιών με καλή γενική υγεία, αυτά με τύπου 1 είναι πιο επιρρεπή στην κατάθλιψη σε σχέση με εκείνα με τύπο 2.

Όταν πρόκειται για ενήλικες, ο διαβήτης τύπου 2 ή ακόμη και ο προδιαβήτης συνδέονται με υψηλότερο κίνδυνο για κατάθλιψη, αλλά ορισμένες υποστηρικτικές παρεμβάσεις μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο για κατάθλιψη σε άτομα με διαβήτη. Και ενώ η κατάθλιψη συνδέεται με υψηλότερο κίνδυνο θανάτου σε ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας με τύπο 2, η λήψη αντικαταθλιπτικών συνδέεται με μειωμένο κίνδυνο θανάτου σε άτομα με διαβήτη και κατάθλιψη.

Σχέση προβλημάτων ψυχικής υγείας με διαβήτη

Για την τελευταία μελέτη, οι ερευνητές ενδιαφέρθηκαν να εξετάσουν εάν διαφορετικές μορφές τραύματος – καθώς και οι μόνιμες επιπτώσεις του τραύματος, όπως φαίνεται στη διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD) – συνδέονται με χειρότερο έλεγχο του διαβήτη. Εξέτασαν επίσης τη σχέση μεταξύ άλλων προβλημάτων ψυχικής υγείας, όπως η κατάθλιψη και το άγχος, και τήρησης της συνιστώμενης παρακολούθησης της γλυκόζης του αίματος. Οι συμμετέχοντες στη μελέτη ήταν 258 άτομα ηλικίας 7 έως 21 ετών με διαβήτη τύπου 1, τα οποία συμπλήρωσαν τυπικά ερωτηματολόγια ψυχιατρικού προσυμπτωματικού ελέγχου κατά τη διάρκεια επισκέψεων στην κλινική ως μέρος της μελέτης.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το 66% των συμμετεχόντων είχε βιώσει έκθεση σε τραύμα και το 38% είχε συμπτώματα που συμφωνούσαν με λειτουργική έκπτωση που σχετίζεται με PTSD. Τα ποσοστά τραύματος από συγκεκριμένα αίτια ήταν 28% για τυχαίο τραυματισμό, 22% για ιατρικό τραυματικό στρες, 10% για φυσικές καταστροφές και 6% για μάρτυρες οικογενειακής βίας. Ωστόσο, οι ερευνητές δεν βρήκαν καμία σχέση μεταξύ των συμπτωμάτων PTSD, άγχους ή κατάθλιψης και χειρότερης τήρησης της συνιστώμενης παρακολούθησης της γλυκόζης του αίματος. Διαπίστωσαν, ωστόσο, ότι οι αγχώδεις διαταραχές και η σημαντική σχολική αποφυγή συνδέονταν με μειωμένη τήρηση των συστάσεων παρακολούθησης της γλυκόζης του αίματος. Επιπλέον, οι συμμετέχοντες που ανέφεραν αυτοκτονικό ιδεασμό είχαν υψηλότερο μέσο επίπεδο A1C σε σχέση με εκείνους που δεν ανέφεραν αυτοκτονικές σκέψεις.

Όπως αναφέρεται σε άρθρο του Healio για τη μελέτη, οι ερευνητές σημείωσαν ότι αυτά τα αποτελέσματα δείχνουν τη σημασία της παροχής πολυεπιστημονικής φροντίδας σε παιδιά με διαβήτη — συμπεριλαμβανομένης της ψυχιατρικής φροντίδας και της ψυχολογικής υποστήριξης, όπως απαιτείται. Όχι μόνο αυτό θα μπορούσε να βοηθήσει στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των παιδιών, αλλά η παρέμβαση για την υποστήριξη της ψυχικής υγείας θα μπορούσε επίσης να βελτιώσει τα αποτελέσματα που σχετίζονται με τον διαβήτη. Οπως έγραψαν οι ερευνητές, οι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης που εργάζονται με παιδιά με διαβήτη θα πρέπει να ρωτήσουν για αγχωτικές εμπειρίες και να ακολουθήσουν ερωτηματολόγια προσυμπτωματικού ελέγχου και πιθανή παραπομπή σε επαγγελματία ψυχικής υγείας.

Με πληροφορίες από Diabetes Self – Management

Μετάβαση στο περιεχόμενο