Το καθημερινό περπάτημα στις σκάλες βελτιώνει την ευαισθησία στην ινσουλίνη

περπάτημα σκάλες

Το περπάτημα σε σκάλες για λίγα μόνο λεπτά κάθε μέρα μπορεί να έχει ευεργετική επίδραση στα επίπεδα γλυκόζης και ινσουλίνης, σύμφωνα με μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nutrition, Metabolism & Cardiovascular Diseases.

Η άσκηση, ειδικά η αερόβια άσκηση ή cardio, είναι γνωστό από καιρό ότι βοηθά στη βελτίωση της ευαισθησίας στην ινσουλίνη στο σώμα. Αυτό το πιθανό όφελος ισχύει πιο άμεσα για άτομα που έχουν διαβήτη τύπου 2, ο οποίος χαρακτηρίζεται από αντίσταση στην ινσουλίνη ή μειωμένη ευαισθησία στην ινσουλίνη. Ωστόσο, όποιος μπορεί να διατρέχει κίνδυνο για διαβήτη τύπου 2, ειδικά άτομα με προδιαβήτη, θα μπορούσε επίσης να επωφεληθεί από τη βελτιωμένη ευαισθησία στην ινσουλίνη.

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει επίσης ότι σύντομες, έντονες συνεδρίες άσκησης μπορεί να βελτιώσουν την έκκριση ινσουλίνης από το πάγκρεας σε άτομα με διαβήτη τύπου 2. Και όταν πρόκειται για διαφορετικά επίπεδα σωματικής δραστηριότητας, το να κάνετε έντονες ασκήσεις μπορεί να μην είναι ο μόνος τρόπος για να βελτιώσετε την ευαισθησία σας στην ινσουλίνη. Ακόμη και το να κάθεστε λιγότερο κατά τη διάρκεια της ημέρας μπορεί να έχει ευεργετική επίδραση.

Δοκιμασίες ανοχής γλυκόζης

Για την τελευταία μελέτη, 30 συμμετέχοντες ολοκλήρωσαν ο καθένας τέσσερις από του στόματος δοκιμασίες ανοχής γλυκόζης (OGTTs) με τυχαία σειρά. Αυτή η δοκιμή μετρά το επίπεδο γλυκόζης στο αίμα του σώματος σε απόκριση σε μια τυποποιημένη δόση γλυκόζης, που λαμβάνεται από το στόμα. Το ένα τεστ δόθηκε κατά τη διάρκεια παρατεταμένης περιόδου ανάπαυσης (χωρίς σωματική δραστηριότητα) και τα άλλα τρία δόθηκαν μετά από περιόδους με περπάτημα σκάλας διάρκειας ενός, τριών ή δέκα λεπτών. Τη στιγμή κάθε OGTT, συλλέγονταν δείγματα αίματος δύο φορές, πρώτα πριν το περπάτημα σε σκάλες και ξανά 30 λεπτά αργότερα. Τα δείγματα χρησιμοποιήθηκαν για τη μέτρηση τόσο των επιπέδων γλυκόζης όσο και ινσουλίνης. Κανένας από τους συμμετέχοντες δεν είχε διαβήτη ή δεν έπαιρνε ινσουλίνη, επομένως οι μετρήσεις ινσουλίνης αντανακλούσαν μόνο την παραγωγή ινσουλίνης του ίδιου του σώματος.

Το περπάτημα σε σκάλες συνδέεται με χαμηλότερα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι μετά από περπάτημα σε σκάλα για 10 λεπτά, οι συμμετέχοντες είδαν το επίπεδο γλυκόζης στο αίμα να πέφτει κατά μέσο όρο 23 mg/dl. Μετά από 3 λεπτά περπάτημα σκάλας, η γλυκόζη στο αίμα έπεσε κατά μέσο όρο 15 mg/dl και μετά από 1 λεπτό περπάτημα σκάλας, η γλυκόζη αίματος έπεσε κατά μέσο όρο 6 mg/dl. Όταν οι ερευνητές υπολόγισαν την ευαισθησία στην ινσουλίνη με βάση μια μέτρηση που ονομάζεται δείκτης ευαισθησίας στην ινσουλίνη, διαπίστωσαν ότι βελτιώθηκε μετά από 10 λεπτά περπάτημα σκάλας, αλλά όχι μετά από 1 ή 3 λεπτά περπάτημα σκάλας.

Αυτή η μελέτη μέτρησε τα επίπεδα γλυκόζης και ινσουλίνης στο αίμα και την ευαισθησία στην ινσουλίνη, σε μια δεδομένη χρονική στιγμή, που σημαίνει ότι δεν εξέτασε αν το περπάτημα σε σκάλες βελτίωσε αυτές τις τιμές κατά τη διάρκεια της ημέρας ή πόσο καιρό διήρκεσε κάποιο όφελος. Γίνεται κατανοητό, πάντως, ότι η μέτρια σωματική δραστηριότητα κατά τη διάρκεια της ημέρας θα μπορούσε να βελτιώσει σημαντικά τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα και την ευαισθησία στην ινσουλίνη σε άτομα με ή χωρίς διαβήτη.

Με πληροφορίες από Diabetes Self – Management

Μετάβαση στο περιεχόμενο