Διαβήτης τύπου 1: Οφέλη φαρμάκου από το στόμα

Διαβήτης τύπου 1: Οφέλη φαρμάκου από το στόμα

Διαβήτης τύπου 1: Οφέλη φαρμάκου από το στόμα

Η λήψη βεραπαμίλης, ενός από του στόματος φαρμάκου για την αρτηριακή πίεση, αποδείχθηκε ότι μειώνει τις ανάγκες σε ινσουλίνη για τουλάχιστον δύο χρόνια στα άτομα που ο διαβήτης τύπου 1, σύμφωνα με μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature Communications.

Οι ερευνητές διερεύνησαν εάν η λήψη βεραπαμίλης θα μπορούσε να έχει επίδραση στις απαιτήσεις σε ινσουλίνη σε άτομα με διαβήτη τύπου 1. Μια προηγούμενη μελέτη, που δημοσιεύθηκε το 2018, είχε δείξει ότι αυτό το φάρμακο θα μπορούσε δυνητικά να βοηθήσει τα άτομα με τύπου 1 να παράγουν περισσότερη δική τους ινσουλίνη, που σημαίνει ότι θα μπορούσε να βελτιώσει τον έλεγχο της γλυκόζης στο αίμα και να μειώσει την ανάγκη για εξωτερική ινσουλίνη, όπως σημειώνεται σε δελτίο ειδήσεων σχετικά με την τελευταία μελέτη στο Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα στο Μπέρμιγχαμ. Η νέα μελέτη παρακολούθησε μια μικρή ομάδα συμμετεχόντων για δύο χρόνια, με τακτικές εξετάσεις αίματος ώστε να εξετάσει τη δική τους παραγωγή ινσουλίνης και άλλους δείκτες για το πώς το φάρμακο μπορεί να βοηθήσει στη διαχείριση του διαβήτη τύπου 1.

Διαβήτης τύπου 1 και χαμηλότερες απαιτήσεις σε ινσουλίνη με τη βεραπαμίλη

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι συμμετέχοντες που έπαιρναν βεραπαμίλη για τα δύο χρόνια χρειάζονταν σταθερά λιγότερη ινσουλίνη σε σχέση με τα μέλη μιας ομάδας ελέγχου που δεν έλαβαν το φάρμακο, ενώ οι συμμετέχοντες που σταμάτησαν να παίρνουν το φάρμακο μετά από ένα χρόνο είδαν τις απαιτήσεις τους σε ινσουλίνη να αυξάνονται. Οι εξετάσεις αίματος έδειξαν επίσης ότι η λήψη βεραπαμίλης συνδέθηκε με αλλαγές σε έναν αριθμό πρωτεϊνών που σχετίζονται με την αυτοανοσία στον διαβήτη τύπου 1. Στην πραγματικότητα, 53 διαφορετικές πρωτεΐνες φάνηκε να έχουν αλλάξει την αφθονία τους με τη λήψη βεραπαμίλης. Η πρωτεΐνη που επηρεάστηκε περισσότερο από τη λήψη του φαρμάκου είναι γνωστή ως χρωμογρανίνη Α (CHGA) και είναι γνωστό ότι είναι αυξημένη στο χρόνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 1. Σε άτομα που έλαβαν βεραπαμίλη, τα επίπεδα της CHGA ήταν σημαντικά χαμηλότερα συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου που δεν έλαβε το φάρμακο.

“Στους ανθρώπους με διαβήτη τύπου 1, ακόμη και μια μικρή ποσότητα διατηρημένης [εσωτερικής] παραγωγής ινσουλίνης – σε αντίθεση με τις υψηλότερες [εξωτερικές] απαιτήσεις σε ινσουλίνη – έχει αποδειχθεί ότι σχετίζεται με βελτιωμένα αποτελέσματα και θα μπορούσε να βοηθήσει στη βελτίωση της ποιότητας ζωής και στη μείωση του υψηλού κόστος που σχετίζεται με τη χρήση ινσουλίνης”, ανέφερε σε δηλώσεις της η συγγραφέας της μελέτης Anath Shalev, MD, διευθύντρια του Comprehensive Diabetes Center στο Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα στο Μπέρμιγχαμ.

Με πληροφορίες από Diabetes Self – Management

Σχετικά άρθρα

Μάθε πρώτος τα τελευταία νεα

Κάνε Subscribe στο newsletter μας

Θα λαμβάνεις δύο newsletter κάθε μήνα. Απεγγράψου όποια στιγμή θες εσύ. 

Μάθε πρώτος τα τελευταία νεα

Κάνε Subscribe στο newsletter μας

Θα λαμβάνεις δύο newsletter κάθε μήνα. Απεγγράψου όποια στιγμή θες εσύ. 

Skip to content